[februari 2012]

Ik heb er opnieuw vijf gespaard: ervaringen met de VIP presentator op een b to b event. Veel van die bijeenkomsten leiden aan zware bloedarmoede. Soms kan de bekende Nederlander dan nog redding brengen. Maar gebrek aan regie, inhoud en creativiteit bij de organisatie kan ook de VIP niet maskeren. En dus rommelt hij op routine maar wat aan.

Natuurlijk lopen de aan- en afkondigingen van de VIP presentator als een zonnetje. Twee vingers in de neus. De zoveelste draadloze microfoon die niet werkt? Een struikelende directeur? Tegenvallende opkomst? Of een serie stuitende Powerpoint-presentaties? Het honorarium maakt alles goed. Nog even een paneldiscussie met drie gesloten vragen aan een paar glimmende, pratende pakken? Tuurlijk.

De VIP valt niets te verwijten. Meldt zich keurig op tijd, ziet er goed uit en babbelt op bestelling. Maar ja, de organisatie voelt zich belangrijker. Verkeerde accenten, geen oog voor detail, als het maar beweegt. De VIP is nauwelijks gebriefd, haalt de schouders op en denkt alweer aan het serieuze werk, dat ’s avonds volgt. Geen soundcheck, voorgesprek of inhoudelijke generale. Gaan we nog debat aan, stelt iemand zich nog kwetsbaar op, is er ruimte voor een kritische vraag? Nee? OK, ik moet de directeur twee keer naar de mond praten, drie niets-aan-de hand vragen uit het publiek neuzelen en ik mag een minuut schaamteloos over mezelf en mijn werk praten. Prima. Laten we maar beginnen.

Met weemoed denk ik terug aan 1993. Unilever Research hield een groot intern congres. De medewerkers moesten worden gewonnen voor een nieuwe strategie. Een rijk, inhoudelijk goed voorbereid programma. De zaal voelde zich serieus genomen. Presentatie: Koos Postema.

Hij arriveerde per taxi. Laat. Kleinkinderen naar school gebracht. Maar, goed ingelezen en uitgebreid de tijd nemend om met iedereen die op of rond het podium een rol had, kennis te maken. Kritisch op inhoud, niets aan het toeval overlatend en voortdurend uit op een teamprestatie.

"Wie bent u?"

"Johan van Ruijven"

"OK, Johan. Jij bent de regisseur. Ik reageer in alles wat ik doe op jouw tekens."

"Heren van de directie, kom er eens even bij. Dit is Johan.Hij is op het podium de baas."

De zaal at drie uur lang uit zijn hand. Met gekruide vragen, kwinkslagen, oprechte belangstelling en indrukwekkende souplesse in de moeilijkste taak van een presentator – het maken van samenvattingen – deed Koos zijn werk. Nooit heb ik nog samengewerkt met een VIP-presentator als op die dag. Een dag waarop communicatie boven lag. Alles was daaraan ondergeschikt.

Johan van Ruijven