[oktober 2010]

Nu de overheid op een zwaar dieet staat, rijst de vraag hoe de publieke sector toch fit blijft. Flexibilisering van arbeid is een manier om het een te doen en het ander niet te laten. Daarom zijn aanbestedingen die leiden tot raamovereenkomsten weer volop aan de orde en zweet menig communicatiespecialist – hongerig, soms zwaar ondervoed door de crisis - zich vaker dan ooit door een berg bureaucratie.

Waar komt die term eigenlijk vandaan: bureaucratie? Alsof het woord door de bureaus is bedacht… Het tegendeel is waar, we willen juist efficiënter, sneller, duidelijker, minder omslachtig in de gratie van de grote overheidsklant komen.

In de media duiken regelmatig berichten op over de noodzaak om de wetgeving over de grote (bouw)aanbestedingen te vereenvoudigen. Maar er is ook veel leed in de bouwkeet van de communicatieadviseurs. Ik heb me al heel wat keren in verschillende hoedanigheden ingeschreven voor communicatie(advies) opdrachten. En bijna elke keer leverde ik de map met kopieerbare kopie en USB-stick voorzien van anonieme adressticker met het stoom uit de oren in.
Het wil de opdrachtgever maar niet lukken. Waslijsten aan verklaringen, buitenproportionele omzeteisen en certificaten waar verder nooit een hond naar vraagt. Soms is het bewijs van onvermogen aan opdrachtzijde evident. Laatst moest het schrijven van een nota van inlichtingen twee weken worden uitgesteld, omdat er antwoorden moesten worden geformuleerd op de vragen die potentiële inschrijvers hadden geformuleerd.

Maar, het moet gezegd, het blijft ook leuk, die aanbestedingen. Eerder dit jaar moest ik een verklaring ondertekenen waarin ik beloofde voor overleg op het departement niet met het vliegtuig te komen. Wrijf uw ogen uit en lees de vorige zin opnieuw. Het is echt gebeurd. Terwijl wij wel eens twijfelen tussen de tram of de fiets om de afstand Zoetermeer-Den Haag te overbruggen, vraagt de opdrachtgever vooral te letten op kerosineverbruik ten behoeve van woon-werkverkeer. Het was nog een uitsluitingseis ook…

Johan van Ruijven